Glory Collision 2: HOC 4 – Valthermond 5

Twee banen van gelijke hoogte van geel en zwart; over het geheel op de scheiding een geopende rode burcht met drie kantelen, verlicht van het veld, met een hoogte van 2/3 van de vlaghoogte. Onder deze vlag trokken de paladijnen van Wieringh en Kirchhoff op zondag 22 december ten strijde op het Harm Kuiper sportpark. Er staat veel op het spel, het is alles of niets. De strijd der titanen. Het tweekamp van de eeuw. De slag aan het Oebel Ubelslaantje. Het moment der waarheid is aangebroken: HOC 4 – Valthermond 5. Chi sarà il campione in inverno?

Het is een kwart-over-negen zoals U hem inmiddels gewend bent. De vedettes van HOC 4 hangen aan de bar. De gezichten van de meesten spreken boekdelen: Er is tot in de late uurtjes weer ontzettend hard gezopen. Het feit dat er een belangrijke pot op het programma staat, is voor de spelers geen reden om zaterdagnacht niet de bietenbrug op te gaan. Zo het al jaren gaat, zo blijft het alle jaren gaan. Buiten zien de rokers Tom Wijkel aan komen razen op zijn opgevoerde kruimeldief. We zijn compleet. In de kleedkamer worden er hier en daar wat scheenbeschermers uitgeleend en Roel laat een paar vieze scheten. In de hoek zit een oude bekende: Mart Eleveld, huurling van de équipe van Kaspers, plaatselijke held, scanner van producten en vuller van vakken. Omdat het zijn proefdag is mag hij de eerste helft vlaggen.

Het begint wat te miezeren, het veld ligt er belabberd bij, kortom een prachtige zondag voor Gerrit Dekker. Knieheffe, hakkebille, zijpas, kruislings, liesjes, rekken. Terwijl we het balletje nog een paar keer rondtikken, loopt Oosterdijk naar de stip: Het is 10:00. Zoals altijd mag de tegenstander kiezen op welke helft ze willen spelen, en zoals eigenlijk nooit besluiten de veenkolonisten van kant te wisselen. Keeper G. Verkaik is door het dolle heen: Als er nu in de tweede helft een bal in de bossen belandt, hoeft hij hem niet op te halen. Nice.

Oosterdijk fluit en het is snel duidelijk dat de mannen in het geel-zwart de overhand hebben. Positioneel staat het ietwat chaotisch, veroorzaakt door de kantwisseling; de HOC-backs zijn wel overgestoken maar niet gekruisd. De list van het lintdorp werpt gelukkig geen vruchten af; Dekker voelt zich op links als een vis in het water en Lanting maakt het allemaal toch geen fluit uit. 

Na zo’n twintig minuten voetballen krijgen Sleepie, Swan en Bal rond de zestien niet genoeg ruimte om uit te halen. Drent kijkt het een tijdje aan en besluit het trio te hulp te schieten. De aanvallers leggen de bal klaar en Mark Drent opent de score met een beheerst schot: 1-0. Als een donderslag bij heldere hemel valt vlak daarna de gelijkmaker. Een corner resulteert in een scrimmage en via meerdere hoofden en benen belandt de bal in de handen van Guus veilig op de lijn van het doel. Oosterdijk heeft echter de hele wedstrijd nog geen controversiële beslissing genomen en ziet zijn kans schoon: hij concludeert dat de bal in zijn geheel over de lijn is geweest en kent Valthermond een doelpunt toe: 1-1. Gerrit Dekker accepteert de beslissing niet en is razend, furieus, laaiend. Frenetiek stuift hij op Oosterdijk af om hem luidkeels te bezweren zijn beslissing te heroverwegen. Het mag niet baten, Oosterdijk houdt voet bij stuk.

Luca is op wintersport, dus Mark de Ridder neemt het op zich om een gele kaart te pakken. Hij legt een Valthermondiaan neer in het blauwwitte strafschopgebied en loopt rustig weg van de plaatsdelict. De gezette doelman zet meteen de achtervolging in om de Ridder eens flink van Jetje te geven. Gelukkig is hij, eenmaal aangekomen bij de Pitbull van Oderen, compleet buiten adem geraakt. Hij weet nog wel de bal richting het hoofd van de Ridder te gooien. Au.

In het laatste kwartier van de eerste helft gooit HOC de wedstrijd vroegtijdig in het slot. Eerst sprint Swan door de laatste linie heen alwaar de laatste man zich laat verrassen. Hij zet de verdediger van de bal, omspeelt de keeper en tikt de bal in het lege doel. 2-1. Als afsluiter een doorbraak over de linkerflank. Gerjan Eding passt Swan strak in de voeten rond de zestienmeter. Swan heeft ruimte, tijd en wordt goed aangespeeld, dus hij raakt in paniek en verkloot de bal. Gelukkig duikt achter hem de Oringer Prima Donna op, die deze gebeurtenis al zag aankomen. Een schot, een goal, Sleepie zet de stand op 3-1 en we mogen een kwartier theedrinken. Trouwens, Buiter schiet ook nog een 100%-intikker naast de goal. Nice Buiter.

In de kleedkamer wordt HOC onaangenaam verrast door het feit dat er helemaal geen thee klaarstaat. Teleurgesteld vraagt Swan of hij dan een hapje mag van Ben zijn banaan. Dat mag. Gelukkig, daar komt toch nog de thee aan. Eding en Sleepie eruit, Wijkel en Eleveld erin. 

In de tweede helft wordt Valthermond niet meer gevaarlijk, de moed is ze in de schoenen gezonken. HOC blijft werken en de lopers maken meters. Heel veel meters. Mart stuift meerdere keren het Eleveld over en ook Swan loopt op elke diepe bal. Het hapje van Ben zijn banaan heeft zijn glycogeen-gehalte opgekrikt, tot ongenoegen van de Valthermondse linksbrakka. HOC weet in de tweede helft de kansen niet af te maken, tot de laatste tien minuten aanbreken. Swan is in de spits gaan staan uitrusten omdat zijn glycogeen voorraden op zijn, en is vrij aanspeelbaar wanneer Eleveld doorbreekt over links. Eleveld besluit de bal af te leggen en Swan tikt wederom binnen in leeg doel: 4-1. Hierop besluit de keeper de geelzwarte nummer 2 van de topscoorderslijst een schop na te geven. Dit ontgaat de scheidsrechter, maar Swan blijft rustig en toont zich een volwassen speler door niks te zeggen en weg te lopen. Oh nee toch niet. Swan flipt en er ontstaat een relletje, dat vlot gesust wordt door Dekker en Buiter. Tien minuten voetballen later fluit Oosterdijk tweemaal kort en eenmaal lang; einde wedstrijd, begin winterstop. HOC 4 is Herbstmeister!

Uw verslaggever,

Wouter Swan