Ga naar de teampagina van HOC 5

“HOC 4 een maatje te groot voor HOC 5”

Odoorn- Regen, regen en nog is regen. Het hele weekend kwam het water al met bakken naar beneden en de meeste spelers/begeleiders van beide elftallen hadden goede hoop dat de “keurmeester” de wedstrijd zou af lasten. Echter bleek dit niet het geval en werd de wedstrijd van het jaar gewoon gespeeld op het Harm Kuiper Sportpark.

Geschreven door: Mark Drent

 

Nat van de angst of de regen kwamen spelers van beide elftallen het sportpark binnen druppelen. De spanning was van de meeste gezichten af te lezen. Bij sommigen steeg de spanning zelfs zover, dat ze niet meer normaal hun welverdiende kopje koffie naar binnen konden krijgen of telkens naar de toilet moesten. Logisch ook, want deze wedstrijd wil en mag je natuurlijk niet verliezen.

Eenmaal in de kleedkamer aangekomen dacht menigeen eventjes rustig te kunnen omkleden, echter stak de tegenstander van HOC 3 daar een stokje voor. Blijkbaar waren de boys uit Nieuw-Schoonebeek nog niet helemaal wakker en moesten die opgepept worden met een bepaald genre waar de meeste spelers van HOC 4 het bestaan niet van af weten. Gelukkig hoefden we hierdoor niet naar de tactische bespreking van de leiding te luisteren.

Om 10 uur was het dan zover. De wedstrijd waar al weken van te voren over werd gepraat, werd ingang gefloten door de arbiter. In de stromende regen werd direct duidelijk wat beide teams van plan waren. Het vijfde wachtte rustig af en probeerde te counteren, het vierde trok vol ten aanval om zo snel mogelijk de wedstrijd te beslissen. In de eerste 15 minuten was het vierde veelvuldig op de helft van het vijfde. Het kreeg ook enkele mogelijkheden om de score te openen maar een goede eindpass of voorzet ontbrak steeds, waardoor de stand nog gelijk bleef.

Na 20 minuten spelen leek het vierde op een verdiende voorsprong te komen. In zeer kansrijke positie schoof topscoorder Buiter, tot ontsteltenis van iedereen die het vierde lief heeft, de bal met zijn chocolade been naast. Het zal vast aan de hoeveelheid HJ’tjes van de vorige avond hebben gelegen. Enkele minuten later kwam het vierde dan toch op 1-0. Eerst probeerde Swan het nog met een soort omhaal maar na weer een prachtige aanval was het dit keer Swan die op randje 16 werd vrij gespeeld. Hij bedacht zich niet en schoot de bal prachtig in de winkelhaak.

De periode die daarna volgde was voor de echte voetballiefhebber een genot om te zien. Het vierde combineerde er lustig op los en legde de ene na de andere prachtige aanval op de mat. De jongens van het vijfde wisten zich geen raad met de intensiteit waarmee het vierde speelde en zakte ver terug. Een keer ontsnapte spits Oortwijn aan de aandacht van zijn naaste belagers, maar zoals we Oortwijn kennen schoof hij deze keurig langs het doel.

Aan de andere kant vielen ze ineens als warme broodjes. Het was tot twee keer toe onze sterspeler Drent. Met bijna twee identieke doelpunten, tilde de man in vorm de stand van 1-0 naar 3-0. Beide afstandsschoten waren de “Black Cat” te machtig. Het “volgestroomde” Harm Kuiper Sportpark scandeerde de naam van Drent, maar gelukkig ging hij niet naast zijn schoenen lopen. Vlak voor rust kwam het vierde zelfs op 4-0. Het was Klaar die van dichtbij de bal keurig in het doel tikte. Deze ruststand was niet eens onverdiend, want met een beetje meer scherpte had de ruststand wel wat hoger kunnen zijn.

In de rust werd enkele wissels doorgevoerd door de leiding. Een van die wissels was de sterspeler van het vierde. In woord en gebaar maakte hij duidelijk het er niet mee eens te zijn, maar de leiding gaf geen krimp. Ga jij maar eventjes afkoelen “Bully Boy”.

Tacticus van het vijfde, de Hart had zijn strijdplan wat aangepast en dat was te merken in de tweede helft. Ze wouden zich niet als makke lammetjes naar de slachtbank laten leiden en dat gebeurde ook niet. Ineens kreeg het vijfde enkele mogelijkheden om een doelpuntje te maken, maar ze faalden steeds in de afronding. Aan de kant van het vierde werd het steeds slordiger en de mogelijkheden die ze kregen waren een makkelijke prooi voor de “Black Cat”.

Na een kwartier spelen kwamen de mannen van het vijfde prompt op 4-1. De anders zo betrouwbare doelman Verkaik verkeek zich op een balletje van, van der Hoek en kon zijn inzet niet meer keren. Door dit doelpunt was er eventjes paniek bij het vierde. In deze fase liet Oortwijn nog eventjes zien dat hij niet ging scoren vandaag, want hij knalde de bal keurig op de lat.

Dit had het een wake up call moeten zijn voor het vierde maar dat werd het niet. Want na een scrimmage in het strafschop gebied kreeg Wijkel de bal volgens de arbiter op de arm. Dienstdoende arbiter wees gedecideerd naar de stip, maar van der hoek pakte dit cadeautje niet uit. Hij schoot, de nog parende ooievaars uit hun nest, waardoor de stand 4-1 bleef.

De leiding van het vierde was het zat om naar dit geploeter te kijken en haalde de inmiddels afgekoelde Drent weer van stal. Hij nam zijn ploeg weer bij de hand en ineens ging het weer draaien bij het vierde. Zelfs Buiter kreeg weer vleugels en daar was Bas de Hart de dupe van. Onder toeziend oog van honderden toeschouwers kreeg hij een weergaloze panna te verwerken. De impact van een panna werd de Hart teveel, hij sprintte naar de kleedkamer om even uit te huilen. Later bleek dat hij een lens kwijt was.

Afijn, naar dit hoogstandje was het vierde weer de baas op het veld en kreeg het weer enkele goede mogelijkheden om de score verder uit te breiden. Dat lukte gelukkig ook. Blijkbaar waren de HJ’tjes bij Buiter uitgewerkt, want hij tikte nu wel met zijn chocolade been de 5-1 binnen.

Het slotakkoord van de wedstrijd was voor G. Eefting. Op aangeven van Man of the Match Drent schoof hij keurig de bal onder de “Black Cat” door en zette de 6-1 eindstand op het scorebord. Uiteindelijk een zeer terechte overwinning van het vierde op het vijfde, al had de uitslag gezien de kansen in de eerste helft wel wat hoger kunnen zijn.

Het spelbeeld in de derde helft was uiteindelijk hetzelfde als in de eerste helft. Het vierde zette vol aan en het vijfde liep letterlijk achter de feiten aan. Uiteindelijk hebben ze het een uurtje volgehouden in de derde helft, waarin Drent zoals gewoonlijk weer uitblonk.