Ga naar de teampagina van HOC 4

HOC 4-HOC 5

Odoorn – De veelbesproken en beladen wedstrijd tussen de beide elftallen, die doordeweeks samen het trainingsveld delen, werd er één waarover nog lang nagepraat zal worden. De (op papier) thuisploeg trok in de stromende regen aan het langste eind.

Aangezien HOC 5 de regel hanteert dat als je de MOTM-bokaal (aanmoedigingsprijs) wint/krijgt, je het verslag van de volgende wedstrijd mag schrijven, had ik dus pech. Het voordeel van het verslaan van deze moeder der derby’s is dat ik iedereen bij naam kan noemen. Of dit allemaal daadwerkelijk klopt valt te bezien…

Waar Mark Drent vorige week nog met het vijfde de wei in ging, stond hij nu in het rode shirt bij de tegenstander. Was het dan toch een infiltratieactie, om de mazen in de tactiek van leiders Jans Hoving, Reino Hoving en Bas de Hart, bloot te leggen? Bij HOC 5 ontbraken van Klinken en Beek. De laatste was tijdens een ware Tomos race tegen het asfalt gegleden, nadat hij met volle snelheid en knie aan de grond in de bocht, de macht over het stuur verloor. Geen paniek mensen, hij was gewoon aanwezig voor de nodige support.

De manschappen betraden met gespannen gezichten het veld. Het leek erop dat iedereen zich realiseerde hoe belangrijk deze wedstrijd was. Niet alleen de spelers en staf lieten dit blijken. Odoorn was massaal uitgelopen voor deze clash. De dames van de ‘kantine crew’ wisten af en toe niet waar ze moesten grijpen, maar behielden toch de controle.

De titanenstrijd ging in het begin van de wedstrijd aardig gelijk op. HOC 4 kreeg de eerste goede mogelijkheid. In een scrimmage schoot Buiter net naast het doel van keeper Lage. Aan de andere kant was het meteen daarna spits Oortwijn, die namens de ‘bezoekers’ net voor het doel van Verkaik langs schoot.

Op ietwat fortuinlijke wijze wist vleugelaanvaller Klaar, HOC 4 op voorsprong te zetten. Zijn ‘voorzet’ waaide bij de eerste paal binnen en liet keeper Lage kansloos. Na de openingstreffer groeide het vertrouwen bij de (incidenteel geklede) roodhemden. Swan zorgde op fraaie wijze voor 2-0.    

Daarna was het de infiltrant van vorige week, die voor de rust nog twee doelpunten voor zijn rekening nam. Het vieze spelletje van HOC 4 heeft dus toch gewerkt…

De mannen van HOC 5 legden zich na de rust nog niet zomaar neer bij een nederlaag. Gebrand begonnen ze aan de tweede helft. Vlak voor de voeten van grensrechter R. Hoving verloor De Hart zijn lens. Het spel werd stilgelegd en er werd met man en macht gezocht. Als een ware speurhond dook de grensrechter van dienst het gras in om het zicht van zijn middenvelder te redden. De lens werd weergevonden half achter het oog van De Hart. Wellicht wilde hij (zoals Bassie de clown zou zeggen) de wedstrijd nog even aan de binnenkant van zijn ogen bekijken. Helaas voor Bassie de Hart was de uiteindelijke afloop van de wedstrijd niet de droom waar hij op gehoopt had.

Na dit voorval sloop de gemakzucht er een beetje in bij HOC 4 en hier werd door de geelhemden bij vlagen van geprofiteerd. Het resulteerde gelijk in een drietal kansen. Eerst was het Oortwijn die na een geweldige trap de bal op de lat uiteen zag spatten. Daarna was het de beurt aan De Hart, die met een schone lens, een vrije trap richting de linker bovenhoek stuurde. Het doelpunt bleef nog even uit want Verkaik tikte deze bal er katachtig uit.

De volgende inzet was wel raak. Van den Hoek lepelde de bal op briljante wijze over de sluitpost van het vierde heen en redde in ieder geval de eer. Helaas was de bijna direct daarop volgende penalty niet aan hem besteed. De bal zou à la Neeskens tegen de touwen. De intentie was goed, de snelheid van de bal was goed, maar de richting was het enige kritische punt. De bal ging met een hoge vaart rakelings langs het vanghek achter de goal en de 4-1 stand bleef staan.

De krachten bij de gladiatoren van het vijfde ebden langzaam weg en ze moesten toch nog toezien hoe Buiter en Eefting de stand naar een 6-1 eindstand tilden. Deze laatste goal was voor arbiter Eding een goede reden om een eind te maken aan het spektakelstuk. Beide teams gingen welverdiend op zoek naar de evaluatievloeistof. Er is immers ruimte voor kleine verbeteringen over gelaten.

Volgend weekend speelt HOC 5 echt thuis tegen het altijd lastige Valthermond 5. Graag doen zij dan weer een beroep op de twaalfde man!

Mark Drent          

Met hartelijke groet,

Bas